ถ้าใครขี้อายก็หาทางแก้ไขเพื่อจะได้มีแฟนมาแนบกายกันสักที จะได้ไม่ต้องนอนหงอยเดียวดายไงจ๊ะ โดยเริ่มจาก…
1. อย่าขวัญหนีดีฝ่อ เพราะกลัวถูกปฏิเสธ
แหม ใครๆก็เคยผ่านประสบการณ์ ถูกบอกปัดมาแล้วทั้งน้าน แล้วจะกลัวไปทำไม เอ้าต่อให้ “คนเริ่มต้นอยากคุยก่อน” หน้าตาดีขนาดไหน แต่ถ้า “เข้าหา” คนที่ตัวชอบไม่ถูกจังหวะ ก็ไม่วายถูกดีดออกมาจนได้

ฉะนั้น ถ้าดั๊นชอบใครขึ้นมา แต่ยังไม่รู้จักกันละก็ คงต้อง “บิวด์” ความกล้า (เยอะๆ) ปนหน้าด้าน (เล็กๆ) และดูทิศทางลมว่า ควรเข้าไปทักทายเพื่อรู้จักกันอีท่าไหนดี แต่ขอแนะว่า ถ้าคุณขี้เขินอยู่ก่อนแล้วละก็ อย่าได้สะเออะไปตอแยเป้าหมายในทันที เพราะอย่างที่บอกไว้แต่ต้นว่า หากเริ่มต้นทำความรู้จักแบบเงอะๆ งะๆ แถมอยู่ต่อหน้าเค้าแล้วพูดไม่ออก ได้แต่ยิ้มให้ล่ะก็ เดี๋ยวเค้านึกว่ากำลังเผชิญหน้ากับคนไข้โรคจิต ก็แย่สิยะ

ทางที่ดี นอกจากคุณควรทำลาย “กำแพงแห่งความปอดแหก” ให้ได้ ก็ควรฝึกวิธีเปิดฉากทำความรู้จักที่เข้าท่าและไม่ทำให้เค้าขวัญหนีดีฝ่อไปซะก่อน โดยฝึกปรือกับเพื่อนหรือญาติก็ว่าไป ถ้าขืนเริ่มต้นไม่สวยซะแล้ว อนาคตน่าเป็นห่วงนะเพ่ แหม้ อยากรู้จักแต่ทำไม่เป็น แล้วจะได้คบกันเรอะ ถึงไงชีวิตต้องใช้ความพยายามถึงไหนถึงกันอยู่แล้ว รึยังไม่อยากมีแฟนห๊า

2. พยายามเข้าหา “คนที่ชอบ” อย่างค่อยเป็นค่อยไป
เช่น ส่งยิ้มจากระยะไกลให้เค้าก่อน จะได้บอกให้รู้ว่า มาดี ไม่ได้มาร้าย ต้องการมิตร ไม่ใช่สร้างศัตรู ….ที่ไม่อยากได้ศัตรูเพราะมีเยอะอยู่แล้วอ่ะดิ่ อุ๊บ จึง ไม่ควรทำหน้าบึ้งตึงใส่เค้าแต่แรก รู้มะ เพราะใครว้าอยากรู้จักกับคนหน้า “ไม่รับแขก” มั่ง แต่บางรายมีงี้ด้วยคือ พอชอบใครแล้วมักเขิน จึงขมวดคิ้วทำหน้างงๆตลอดเวลา หากมองเผินๆจึงเหมือนทำหน้าดุ แต่ใจจริงน่ะแอบชอบและอยากคุยด้วยใจจะขาด เฮ้อ…ชอบใครทั้งทีก็ทำหน้าทำตาให้ตรงกับใจหน่อยซี

3. อย่าประเมินตัวเองต่ำ, คิดไปเองในใจว่า เราไม่คู่ควรที่จะรู้จักเค้าเชียวนะ
หลายคนเวลาอยากรู้จักใครขึ้นมา ชอบเริ่มจากการคิดเองเออเองทู้กทีสิน่ะว่า เค้าจะยอมคุยกับเราเหรอ? เพราะตัวเองจุดเด่นก็ไม่มี จุดดีก็ไม่มีใครเห็น จึงเป็นปมทำให้โลเล, ย้ำคิดย้ำทำและพลอยขาดความมั่นใจไปซะงั้น สรุปแล้วยังไม่ทันได้คุยกัน

คุณก็พยายามหักอกหักใจไปจากเค้าซะและ ก็เพราะชอบประเมินตัวเองเป็นสองรองจากคนอื่นนี่แหละ ฉะนั้น ยังไม่ทันลองก็อย่ารีบถอดใจ เผื่อบางทีเค้าอาจชอบ “คนแบบคุณ” (ไม่ว่าแบบทึ่มๆ หรือแบบฉลาดเป็นกรด) ก็ได้นะ

ยกเว้นหน้าตาของเค้าส่อสัญญาณว่าหล่อจัด หรือสวยจัด และเนี้ยบตั้งแต่หัวจดเท้า หรือมาจากตระกูลผู้ดี หรือรวยอ้าซ่า เออหยั่งงี้ พวกเราในฐานะคนหน้าธรรมดา แถมเอียงไปทางขี้เหร่หน่อยๆและจนอีกต่างหาก ค่อยน่าถอนตัวไปซะ ถ้า จะตัดใจไปจากเค้าเพราะเจียมเนื้อเจียมตัวค่อยฟัง ขึ้นหน่อย

4. ยิ้มให้แล้ว ก็หัดทักเค้าด้วยสิ
หาจังหวะจะโคนดีๆ หลังจากเคยเห็นกันมาบ๊อย บ่อย ก็เดินหน้าเอ่ยปากทักเค้าสักทีสิ อย่ามัวทำตัว “ติ๋มๆ” จนมองกันไปมองกันมาตั้ง 2-3 ปีแล้ว ก็ยังไม่กล้าเฉียดเข้าใกล้…อู้ย เสียดายโอกาสนะนั่น การเป็นคนใจเย็นน่ะดี แต่อย่าเย็นจัดเหมือนช่องแช่แข็งในตู้เย็นเชียว เดี๋ยวเค้าก็ชิ่งไปมีคนอื่นซะก่อน แล้วจะเก๊กซิมนะยะ หรือเอ๊ะ เค้ามีคนอื่นอยู่แล้วน้า ถ้ายังพิศวงควรเข้าไปทักให้รู้ปริศนานี้ซะ

5. ทักแล้วก็ได้ฤกษ์คุยกันแล้วสิทีเนียะ
แต่หาหัวข้อที่จะคุยให้เป็นเรื่องเสริมสิริมงคลต่อการคบกันต่อไปละกัน พูดทั้งสิ่งที่มีสาระและไร้สาระปนไปนั่นแหละ ยิ่งทำให้เค้าหัวเราะหรือยิ้มได้ด้วยยิ่ง ฮ้อแรดเข้าไปใหญ่ แล้วอย่าวนเวียนคว้ามุกตลกใต้สะดือมาคุยอยู่ได้ตลอดเวลา แม้จะเป็นมุกทีเด็ดที่ทำให้ขำได้ก็เถอะ แต่นี่คุณเพิ่งรู้จักกันนะ แล้วจะคุยแต่เรื่องสองแง่สามง่าม คงไม่เหมาะมั้ง อยากอ่อยเค้าสิท่า แม้อยากสาระแน “ให้ท่า” ตั้งแต่วันแรกจริงๆ ก็เก็บความจริงใจนี้ไว้ก่อน เดี๋ยวเหยื่อเตลิดก็อดสิฮ้า

6. ทำให้เค้าเห็นซะหน่อยว่า คุณเองก็มีเพื่อน ไม่ใช่ว้าเหว่จนไม่มีใครคบ
ให้เค้าเห็นคุณคุยกับเพื่อนมั่ง จะได้ใจชื้นขึ้นมาว่า ไม่ใช่พวกโรคจิตที่คอยกวาดตาหาเหยื่อมาปอกลอก หรือมองหาอาเสี่ยเรอะอาซ้อมาแกะ หวังให้การเลี้ยงดูอุปถัมภ์น่ะซี เดี๋ยวนี้ผู้คนยิ่งมองคนแปลกหน้าด้วยความหวาดระแวงอยู่ด้วย ดังนั้น ต้องทำให้เค้าตีความตัวคุณในทางบวกให้ได้ แล้วเค้าจะรู้สึกเองล่ะว่า คุณน่าคบเป็นเพื่อนซะเหลือเกิน เพราะคนอัธยาศัยดีแต่ขี้อายอย่างนี้ หาไม่ได้ง่ายๆนะขอบอก จึงโปรด “ลดความเคลือบแคลงใจ” แล้วมาฉอเลาะออเซาะกันซะดีๆ